Bezienswaardigheden
Voornaamste bezienswaardigheden van Vlieland:
Vlieland is niet zo rijk aan historische gebouwen. Toch zijn er genoeg om eens een speciale wandeling langs te maken.
Net voordat u de Dorpsstraat binnengaat loopt u tussen twee hoge witte muren door, “de Coupure”. Deze muren doen, samen met de “ de klep” in de straat dienst als hoogwaterkering.
Als men het dorp vanaf de boot binnenloopt is het eerste huis aan de wadkant het oude postkantoor, later het zgn. “Groene Weeshuis”. Omdat Vlieland destijds zowel het loodswezen als een zeevaartschool ( hotel de Wadden tegenwoordig ) binnen haar poorten had, werd het eiland in 1866 al aangesloten als eerste der Nederlandse eilanden op de morsetelegraaf, vandaar het voor Vlielandse begrippen relatief grote gebouw. Tegenwoordig is het hotel Golfzang.
Het oudste huis op Vlieland is het gebouw waarin momenteel het gemeentelijk oudheidsmuseum is ondergebracht. Het Tromp’s Huys, zoals het wordt genoemd dateert al van 1575. Begin 17e eeuw is het uitgebreid tot de huidige grootte. Het museum Tromp’s Huys is volledig gerestaureerd. Namen als
- Cornelis Tromp
- Michiel Adriaansz. de Ruyter
In de Dorpsstraat vinden we onder de dorpsklok het Oude Raadhuis, dat sinds kort geheel gerenoveerd is. In de gevel staat wel 1596, maar deze steen is uit een ouder gebouw gehaald. Sinds die tijd heeft er op dezelfde plaats wel een ander raadhuis gestaan, maar dat is in 1855 vervangen. In de pilaren voor de deur ziet men de twee vroegere wapens van Oost- en West-Vlieland.
Volgens oude kerkarchieven dateert de kerk van 1607. Kenmerken in de kerk:
- Later zijn de zijbeuken aangebouwd zodat een kruiskerk ontstond. Dat gebeurde in 1647.
- De prachtige preekstoel is een waar stuk vakmanschap in houtsnijwerk.
- De grote bijbel dateert van 1663.
- De pilaren in de oude kerk zijn van een vroegere scheepsmast.
- Het teken van de vis is in koper aan de preekstoel bevestigd. De vis was een geheim teken voor de eerste christenen.
- In de vloer van de kerk liggen vele grafstenen met teksten en/of familiewapens.
- De oudste steen is van 1609.
- Bij binnenkomst van de kerk staan nog walviskaken, onderhelften van de kaak van Groenlandse walvissen. Hierin staan namen gebeiteld, waaruit op te maken is dat de kaken vroeger werden gebruikt als grafpalen op het kerkhof. In 1920 heeft men de laatste kaken van het kerkhof gehaald om ze te bewaren. Ze stonden in de hoeken van de kerk, waar ze echter hadden te lijden van vocht. In 1997 zijn de kaken in Groningen gerestaureerd. Er is een replica gemaakt van een kaak, deze staat op het kerkhof, het origineel bevindt zich in Leiden.
Ten oosten van de kerk ligt het eilander kerkhof, hetgeen uit oude stenen blijkt. Ook bevindt zich er een begraafplaats voor gevallen geallieerde militairen en drenkelingen uit de beide wereldoorlogen.
Ten westen van de kerk staat het zgn. “Oude mannen- en vrouwenhuis”, het Armhuis.
Dit lange architectonisch bijzondere gebouw dateert uit 1662. Tot 1950 was het in gebruik bij het Armenbestuur en bood het onderdak aan de weduwen en wezen van het eiland. Nu heeft het gebouw een horecabestemming en is het een gewilde trouwlocatie.
Voorts vindt men nog vele 17e en 18e eeuwse geveltjes in het dorp. De laatste jaren worden vele huizen in de Dorpsstraat door de bewoners weer in oude stijl gerestaureerd. In 1972 werd de Dorpsstraat en omgeving tot beschermd dorpsgezicht verklaard. De straat zelf is grotendeels autovrij gemaakt, opnieuw in oude stijl bestraat en voorzien van oude straatlantaarns.
De vuurtoren is opengesteld voor publiek. Kijkt u hier voor de openingstijden en verdere informatie. Vanaf de vuurtoren heeft men een schitterend uitzicht over het eiland, de Waddenzee en de Noordzee.
In het Bomenland, bij de Dodemansbol, ligt een miniatuurkerkhofje. Hierin rusten overblijfselen van schepelingen, gestorven aan besmettelijke ziekten.
Het vroegere Posthuys is momenteel een restaurant, een ideale pleisterplaats voor 
wandelaars en fietsers. Het Posthuys ligt aan de westkant van het eiland op ongeveer 8 kilometer van het dorp Oost-Vlieland.
De bouw van de haven op het oostelijkste puntje van het eiland is begonnen is 1828 en nam enige jaren in beslag. Tegelijk met de huidige vergroting van deze Rijkswerkhaven werd in de zomer van 1978, honderdvijftig jaar later dus, begonnen met de aanleg van een jachthaven. De veerdam waar de passagiersschepen aanleggen is van 1957. Voor die tijd was er een houten steiger.
Op het hoge duin tegenover de elektriciteitscentrale heeft eeuwenlang een molen gestaan. Deze korenmolen is in 1863 wegens ouderdom bij een zware storm ingestort. Vlieland verloor toen een gezichtsbepalend baken dat er meer dan driehonderd jaar had gestaan.
Voor meer informatie kunt u de krant de Vlieronde opvragen bij het VVV kantoor.